Jen

Musa önderliğinde Firavunlar yönetimindeki Mısır'dan çıkan İsrailliler, MÖ 13 yüzyılda bugün Filistin olarak bilinen Kenan topraklarına yerleşmeye başladılar. MÖ 12 yy.da, antik Filistin ve Ürdün Nehrinin her iki yakasında kendilerine özgü idari ve siyasi yapılanmalara giden 12 İsrail kabilesi, bir dönem farklı "Hakimler" yönetiminde kaldıktan sonra, Davut ve oğlu Süleyman döneminde büyük bir İsrail Krallığı kurdular. İsrail Krallığını MÖ 960 yılına kadar yönetecek olan Davut, daha sonra Yeruşalem'i (Kudüs) Yebusiler'den alınca, hızla gelişen imparatorluğunun başkentini Hebron'dan Yeruşaleme taşıdı. Davut'tan sonra iktidara gelip MÖ 930 yılına kadar hüküm süren oğlu Süleyman, Yeruşalem'de sarayı ve Tapınağı da içine alan krallık kompleksini imar ederek, ülkenin 12 farklı idari yapısını kapsayan entegre bir politik sistem kurdu.




Ancak Süleyman'ın ölümünün ardından Yahudi Krallığı ikiye ayrıldı. Yeruşalemi sınırları dahilinde tutan Yahuda Krallığı ve Samiriye yöresinde kurulan İsrail Krallığı birbirlerine rakip iki devlet halini aldılar. Rekabet ve iç sorunlar nedeniyle zayıflayan her iki krallık da artık yanı başlarındaki Asur imparatorluğu tehdidi altındaydı. Nitekim Asur orduları MÖ 722 yılında İsrail krallığını yıkarak kendi topraklarına kattı, Samiriyi'yi bir Asur vilayetine dönüştürüldü ve bir çok Yahudi sürgüne gönderildi. Bu sürgün, Yahudi topluluğunun 4000 yıllık tarihinde karşı karşıya kaldığı ilk sistematik sürgündü ve bundan böyle sürgünler Yahudi halkının kaderi olacaktı. Yahuda Krallığı'nın yıkılışında sonra İsrail Krallığı da pek bir varlık göstermedi ve kısa bir süre sonra Asur İmparatorluğunun denetiminde uydu bir devlete dönüştü. Ancak Asurluların buna bile tahammülü yoktu. Nebukadnessar yönetimindeki Babil orduları MÖ 586'da Yeruşalem'e saldırarak Yahudi Tapınağı, Krallık Sarayı ve bir bütün olarak şehri yerle bir ederek Yahudileri Babil'e zorunlu göçe gönderdiler. Bu Yahudilerin karşılaştığı ikinci, ama en yıkıcı sürgünleri olacaktır.




Bu iki sürgün dalgasının ardından, yaklaşık 70 yıllık bir zaman dilimi için Filistin Yahudilerin yaşamında bir merkez olmaktan çıkıverdi. Yahudi nüfusun çoğunluğu halen Filistin'de yaşıyor olmasına rağmen, toplumun motor gücü niteliğindeki zengin ve kültürlü kesim Babil'e gönderilmişti.
MÖ 538 yılında Pers Kralı Cyrus ( Farsça'da "Koreş" diye telef uz edilir) Babil'i işgal ederek şehirlerini yeni kurulan Pers İmparatorluğuna bağlamasıyla Yahudiler için, tarih boyunca asla unutamayacakları ve minnetle anacakları bir gün doğdu. Cyrus Babil'e sürgün edilmiş olan Yahudilerin Filistin'e dönüşlerine izin verdi ve 42 000 Yahudi ana vatanları olarak gördükleri topraklara geri geldiler. Daha önce Babiller tarafından yıktırılmış olan Yerüşalem'deki Tapınak MÖ 520 ve 515 yılları arasında tekrar inşa edildi. Daha sonraları iktidara gelen Pers kralları Darius ve Artaxerxes I, Yahudi topluluğunun Filistin'de yeniden yapılanmasını her açıdan desteklediler. Yeruşalem şehrinin etrafını ören surlar, Pers kralı Artaxerxes tarafından Yahuda'ya vali olarak atanmış Nehemya zamanında, bizzat kralın fermanı ile MÖ 455 yılında tamamlandı.




MÖ 332'de Büyük İskender'in Pers kralını yenmesiyle kutsal topraklar bir kez daha el değiştirerek Helenistik dünyanın bir parçası oluverdi. Grek kültürü İsrail topraklarında pek etkin olmadığı gibi, Yeruşalemi başkent ve Tevrat'ı anayasaları olarak kabul eden Yahudi halkı Yahüda da, yarı- bağımsız bir bölge olarak varlığını kurudu. Bir dönem Mısır ve Suriyeli Seleucid'lerin yönetiminde kalan Yahudiler MÖ 212'de tekrara bağısızlıklarına kavuşsalar da, MÖ 63'te Pompey yönetimindeki Roma ordusu tarafından işgal edildiler. Roma işgalinden sonra kutsal topraklar yaklaşık 2000 yıl, Yahudi olamayan milletler tarafından yönetildi.




1917 yılında, İngiltere hükümeti, Dünya Siyonist Örgütünün taleplerini kabul edip Balfour Deklerasyonu ile Yahudilerin Filistin'de ulusal bir devlet kurmalarını kabul edince, Siyonist hareketin önde gelen liderleri bu tarihi kararı Pers Kralı Cyrus'un Yahudi halkına yaptığı unutulmaz iyilikle karşılaştırdılar. 1953 yılı Kasım ayında, Harry S. Truman başkanlıktan ayrılmasından birkaç ay sonra davet üzerine New York'ta Yahudi Teolojik Seminerine katıldı. Burada, arkadaşı Eddie Jacobson Truman'ı anons ettiği sırada,"Kendisi İsrail devletinin kurulmasına yardımcı olan zattır" dediğinde, Truman, "Ne demek 'kurulmasına yardımcı olan?' Ben Cyrus ım. Ben Cyrus ım!" der.



İkinci Dünya Savaşından sonra, İngiltere'nin Ortadoğu ve Körfez bölgesinden çekilmesinin arından oluşan boşluğu ABD çabucak doldurmaya başladı. Ancak güvenip dayanabileceği kimi bölgesel müttefiklere de ihtiyacı vardı. İsrail ve İran, ABD ile işbirliğine yatkın ve hazır iki aday ülke idi. İran şahı Muhammed Reza Pehlevi, daha 1940'lardan beri başkan Nixon ve Henry Kissinger'in telkinleri doğrultusunda Körfez bölgesinde jandarma rolü üstlenmeye hazır olduğunu belirtmişti. Tabi ABD- İran yakınlaşması, doğal olarak İran-İsrail yakınlaşması anlamına da geliyordu ve böyle bir ilişki, David Ben Gurion tarafından geliştirilen, Ortadoğu'da Arap olmayan halklarla ilişkiler geliştirme esasına dayanan "çevre ülkeler teorisine" de uygundu. Böylece, Ortadoğu'da Arap olmayan bir ülke olarak İran, İsrail ile bir kısmı gizli olmak üzere çok yönlü ilişkiler geliştirdi. İran İsrail'e petrol sağlarken, MOSAD ajanları SAVAK üyelerini eğitti ve İsrail İran'a silah ve ilgi alanlarda servis sağladı. Aynı şekilde İran 1973 Arap- İsrail savaşında da, İsrail aleyhine petrol boykotuna katılmadı. Nixon ve Kssinger'in Mayıs 1972'de Tahran'ı ziyaret etmelerinin ardında Amerika Şah'ın, nükleer silahlar dahil olmak üzere, her türlü silah alımını kabul etti. 1970'ler de ABD'nin ihraç ettiği silah satışının yarısı İran'a gidiyordu ve silah satışı İran- ABD ilişkilerinin esasını teşkil etmekteydi.
1979 İran devrimi İsrail- İran ilişkileri açısında tam bir dönüm noktası niteliğindedir. Binlerce yıllık dostluk, yerini bir anda amansız bir düşmanlığa bıraktı.



Artık İran'ın İsrail'e karşı tutum ve söylemi, FKÖ'den çok daha sert ve acımasızdı. Üstelik İran devlet başkanı Ahmedinecad, bütün diplomatik nezaket kurallarını bir tarafa bırakarak, BM üyesi İsrail'in haritadan silinmesi gerektiğini açıkça ifade ediyor ve "Onlar buraya ait değil" diyor.
MÖ 6 yüzyılda Cyrus İsrail oğullarının hamiliğini yaparken, bugün Pers tahtına oturan Ahmedinecad onların bu dünyaya ait olmadıklarını söylüyor.






Abdullah Kıran: Yrd. Doç. Girne Amerikan Üniversitesi, Uluslararası İlişkiler Bölümü, Öğretim Üyesi

saklap

ahmedinecad

Dünya yüzünde, Türkten daha büyük,ondan daha eski, ondan daha temiz bir millet yoktur ve bütün insanlik tarihinde görülmemistir.

M.Kemal ATATÜRK

adminler pkk propagandası yapılmasına nasıl izin verebiliyor?

Marcus T.CICERO

Mesele isimler değildir. Biz, bize yarar sağlayacak olan müttefiklerin yanında olmalıyız. Bu seçimi ise rasyonel bir şekilde yapmalıyız.

Asıl mesele budur.

Jen

Jen

soruda da zaten isimler kasd edilmemiş.. farklı siyaset, tavrlar nazarda tutulmuş..

Peki sizce, bize yarar sağlayacak müttefikler hangisidir?

Marcus T.CICERO

Bizim için en değerli müttefik Ortadoğu'da geleceği olacak ve Birleşik Devletler'in yanıda olacak müttefiktir.

İran güvenilmezdir. Ancak İsrail'in çıkarları ile bizimki örtüşmektedir. İsrail Ortadoğu'da bizden iyi müttefik bulamayacağının farkındadır.

Ulusal çıkarılarımız gereği Birleşik Devletler ve İsrail'in yanında olmalıyız.

Jen

Tamam, peki bu yazıya ne cevap verirsiniz?

αηтιкαριтαℓιѕт

Kapitalizm mi Antikapitalizm mi? TIKLA.

Jen

çok açıklayıcı olmuş..

Lobo

Ahmedinecad kadar dik durabilen bir Türkiye yönetimi olsa Abd bu topraklar da at oynatamaz...

Israile gelince onlar dünyanin basina beladir...

Marcus T.CICERO

Bakınız, yanıldığınız nokta şu ki, olaylara fazla duygusal bakıyorsunuz. Oysa ki bize başarıyı ancak akıl getirebilir.

bEyAzLi

Konuyla alakası yok ama Sevgili Marcus sen amerikanın nersinden sin ?

Birde bir ulke buyuk guc die bizimde bu ulkeye bu kadar bagımlı olmamız bize fayda mı zararmı getirir.?

Şimdiye kadar bu secimi yapan hükümetler sence ne kadar başarılı oldu ..


Ahmedi necad gibi bir liderle Turkiye dunya devletlerinde ilk uc sırada olurdu..

Yalnız ben
Yalnızlıklar komedisinin üçüncü perdesinde
Figüran olmuşum geceye...

Lobo

Aksine kardes, Olaylara cok amerikanci bakiyorsun.

Türk milleti asla bir milletin güdümün de veya konumunda ilerleyemez.

19. ve 20 yy. mandacilik zihniyeti 21. yy. da ortak isbirlik hareketine esittir.

Abd. altinda Türkiye Cumhuriyetinin hic bir söz hakki olamaz.

Akilciliksa bunu görebilmektedir.

Abd. Iraga girerken sana sormadi. Ama sen girince cik cok durdun dedi. Kürtleri destekledi. Bakti büyüttü. Bugün orda ki kürtleri bize karsi da kullanacaktir. Irana karsi da, Buna gören Ahmedinecad tuttu gelin terörü beraber halledelim dedi. Türkiye Cumhuriyetine kandile bombalar yagdirdi. Ama su anda görünen o ki siz Türkiye Cumhuriyeti kendi icinde daha etkin olan teröre iranin yaptigini yapmakta batili devletlerin ve Abdnin iznini aldi. Tam yapamadan da cikti.

Cyrus konusuna gelince, Türkiye üzerinde ki oyunlari ve emelleri olan israil ogullarindan söz ederken ne denmesi beklenebilir ki...

Bugün Türkiye üzerinde dönen o oyunlarda bu saydiklarimin hic mi hic günahi yok...

Jen

_osiris_

İran a asla güven olmaz zira hali hazırda yapılmış yatırımların parasını bile ödemediler tav a havaalanı yaptırıp gasp ettiler "yanlış duymadınız" Türk malı gasp edildi resmen bununla beraber Türkiyenin kimseyle müttefik olmak zorunluluğu yoktur.Kendi sanayisiyle ayakta durabilen bir devlet haline gelme çalışmalarına devam etmeliyiz hali hazırda yaptıklarımızıda yabancılara peşkeş çekmekten de vazgeçmeliyiz.

BigBang

Jen..Verdiğin tarihi bilgileri zevkle okudum..Ama Türkçede bir tabir vardır.."Köprünün altından çok sular geçti" diye..Şu anda İran bazı enerji kaynaklarının varlığına güvenerek hareket ediyor..Şu anda Amerika'nın yaptığı (kendince) gayet mantıklı bir savunma mekanizması..İran varolan enerji kaynaklarının kullanımı konusunda kısıtlama yaşamazsa Amerika'nın dünya jandarmalığı ve sahiplenilmesi konusunda davranışlarının aynısını sergileyecektir...Yani Cyrus tarihte bir dönüm noktası yaşattıysa Ahmedinecad'da bu konuda gayet istekli görünmekte..İran'ın Şii mezhebi olması sorun teşkil edebilir..Irak'ta Şiiler ve Sunnilerin taraf olmalarının sonuçları ağır oldu gördük...Ve Yahudilerin tarihte sürgünler süreci yaşaması belkide dünya üzerinde bu kadar etkili bir lobi oluşturmasında en etkili faktör olmuştur..

Marcus T.CICERO

Arkadaşlar birkaç konuyu açığa kavuşturmak isterim,

Öncelikle ben Amerikan mandası zihniyeti taşımıyorum, manda başka, müttefiklik başka, stratejik ortaklık ise bambaşkadır. Bizim Ortadoğu için hedeflediğimiz, stratejik işbirliğidir. Bu gerek ekonomik, gerek politik, gerekse sosyal bir ilişkidir.

İran neden güvenilmez denecek olursa, daha ülkesine bile demokrasi anlayışı gelmemiş bir teokratik oligarşiyle yönetilen devletle ne anlaşma imzalanabilir ki? İmzalansa bile uygulayacak demokratik birikimleri ve saygınlıkları yoktur. Kışın İran'ın vanalarını haksız yere ve ucuz bahanelerle kapattığını ne çabuk unuttunuz.

Birleşik Devletler'in bölgedeki nüfuzuna karşı hiçbir ittifak ayakta kalamaz. Bizim için her açıdan faydalı tek ittifak Birleşik Devletler'le olandır. Bunun haricinde Avrupa dahi bir yere kadar güçlüdür.

Lobo

Peki size bir kac soru soracagim;

Eger ki Amerikanin bölgede ki cikarlari olmasa buralara gelirmiydi..

Yy.lardir Islamiyete kan kusan Hristiyan dünyasinin Islamiyetle yasayan bir ülkeye ne kadar sicak baktigi her anda belli olmuyor mu?

Amerika Afganistan Iraktan sonra emelleri arasinda Türkiye topraklari yok mudur?

Bu sorularima cevap verirseniz memnun olurum...