Penthesileia

FEMİNİZM VE ANARŞİZM

Kathleen O'Kelly
1993


Kadınlara [karşı] muhafazakar bakış emeğin cinsel ayrımının "doğal" olduğunu kabul eder; kadının eş olarak, anne olarak ve ev-yapan olarak rollerinin biyolojik olarak belirlendiğini kabul eder. Onlar, --Freud'dan alıntılarsak-- "Anatomi kaderdir" görüşüne inanırlar.

Kadınların toplumdaki rolünün bu olduğu şeklindeki bakışı eleştirmek üzere geliştirilen farklı siyasi düşünce geleneklerini ele alacağım. Geniş terimlerle konuşacak olursak, [ortada] dört tane kuram vardır: Liberal Feminizm, Geleneksel Marksizm, Radikal Feminizm ve Sosyalist Feminizm. Bu kuramları tarihsel gelişmeleri sırası ile sunacağım, ama tüm bu teoriler halen politikada da var olmaktadırlar.


LİBERAL FEMİNİZM

Bu gelenek insanların eşit fırsata sahip olması gerektiği şeklindeki liberal felsefeden kaynaklanmaktadır.

Liberal feministler kadınların eğitime, iş hayatına veya parlamentoya eş ölçüde erişimini engelleyen yasal düzenlemeleri değiştirmemiz gerektiğini iddia edeceklerdir. Ama, bu esasında mevcut sistemin içinde rekabet etmeyi hedeflemektedir; ve [günümüzde artık] geçersiz hale gelmiş [ing. outdated] yasaları kaldırırsak, kadınların erkeklerle eşit hale geleceğine inanmaktadırlar.

Kadınların oy kullanma hakkını sahip olması için düzenlenen kampanya liberal feminizmin eylem halindeki örneğidir. Dail'de daha çok kadın olması için, daha çok kadın hakim ve daha çok kadın patron olması için düzenlenen kampanyalar bu geleneğin içinde kabul edilebilirler.


GELENEKSEL MARKSİZM

Kadının toplumdaki konumunu eleştiren bir diğer kuram Marksizm'dir. Bu kuram, kadının ekonomik ezilmesini anlayamamaları nedeni ile liberalleri eleştirir.

Sınıflı bir sistemde eşitliği kazanmaya çalışmanın imkansız olduğu öne sürülmüştür. Marksistler, kadınların ezilmesinin daha temel bir ezilme biçiminin --yani, toplumsal örgütlenmenin kapitalist sisteminin-- belirtisi olduğunu iddia ederler.

Bu nedenle kadınların kurtuluşu ancak sınıfsız bir toplumda başarılabilir.

Yüksek kârlar [elde edebilmek] için işsiz potansiyel işçiler havuzunun ve düşük ücretlerin gerekli olması nedenleriyle, ayrımcılık kapitalist ekonomi tarafından tamamı ile ortadan kaldırılamaz.

Onlar, kadınların işçi sınıfının bir parçası olması gerektiğini ve sınıf hakimiyetini yıkmak için erkeklerle beraber çalışmaları gerektiğini savunurlar.

Geleneksel Marksizmin sorunu kadının ezilmesini özel alanda --örneğin ev işleri, çocuk yetiştirme ve eviçi şiddet [gibi]-- ele almamasıdır.

Rusya ve Küba gibi Marksist siyasetin uygulamaya geçirildiği ülkelerde kadınların işgücündeki rolleri değişti, ama ev içindeki rolleri değişmedi. Birçok kadın için ise, bunun anlamı iş ve eviçi görevler gibi iki katlı bir yükü üstlenmek zorunda kalmalarıydı.


RADİKAL FEMİNİZM

1960'ların sonları ve 70'lerin başlarında gelişen Radikal feminizm, Marksist gelenek içindeki toplumsal cinsiyet [ing. gender] analizinin yokluğuna [karşı] bir tepkiydi. Yine keza liberal feministlerin hukuk, oy kullanma ve istihdam alanlarında sağladıkları kazançların, kadınların ezilmesi konusunda pek az bir farklılık yarattığının farkına varılmasından da kaynaklanmıştı.

Radikal feministler kadının ezilmesinin kaynağının, ekonomik sistem olmadığını, toplumsal cinsiyetin toplumsal olarak kurumsallaştırılması [ing. social institution of gender] olduğunu öne sürerler. Diğer bir deyişle, bunun sebebi kapitalizm değil, ataerkilliktir.

Kadınların özellikle işçiler olarak ele alınmasından ziyade, kadınların ikincil toplumsal konumlarını [ing. status] tanımlayan tüm toplumsal ilişkilere bakmamız gerektiğini söylerler. "Kişisel olan politiktir" deyişini ilk ortaya atan ve ev içinde süregiden baskıya dikkatimizi ilk çekenler radikal feministler olmuşlardır.

Tüm erkeklerin kadınların ezilmesine katıldığına ve bundan fayda sağladığına inanırlar, ve sınıflı toplumun yıkılması ile bu ezilmenin ortadan kalkacağına inanmazlar.

Heteroseksüellliğin kültürel olarak oluşturulduğunu, ve ataerkilliği devam ettirmek için gerekli [olan] bir hakimiyet biçimi olduğunu kabul ederler. İktidar ilişkilerinden arınmış bir kadın [ing. female] cinselliğini tam anlamı ile geliştirmek için lezbiyenliği savunurlar.

Siyasi olarak, bu görüş ayrılıkçı [ing. seperationist] bir konuma neden olur. Yani, kadınlar ezilmenin üstesinden gelmek için, erkeklerden ayrı olarak ve erkeklere karşı birlikte savaşmalıdırlar. Bu felsefe, Andrea Dworkin ve Catherine McKinnon gibi yazarlarda ve Greenham Common gibi kampanyalarda oldukça belirgindir.

Tasavvur edebileceğiniz üzere, bu felsefe pekçok taraftan güçlü tepkileri tetiklemiştir, ama ben burada bu kuramın Anarşistler üzerinde yarattığı sorunlara değineceğim.

İlk olarak, ortada bir sınıf analizi yoktur. Radikal feministler tüm kadınların aynı ezilmeyi paylaştığını öne sürecektirler. Her ne kadar Margaret Thatcher veya Benazir Butto gibi kadın idareciler kadınları ezseler de, radikal feministler bunun onların "erkek değer sistemi" içine çekilmeleri ve kızkardeşlerini unutmaları yüzünden olduğunu savunacaklardır. Margaret Thatcher'in ezilen kadınlarla yönetici erkek sınıfa göre daha çok ortaklığının olduğunu, ama bunun farkında olmadığını! iddia edecektirler.

İkinci olarak, onların kuramlarında toplumsal değişimi açıklayacak hiçbir dinamik yoktur. Tarihsel materyalizm sosyalistlerin toplumsal değişimi açıklamalarına olanak tanırken, radikal feministlerin buna benzer bir kuramı yoktur.

Üçüncü olarak, kuram bizi kaçınılmaz olarak nihayetinde muhafazakar biyolojik belirlemecilik --yani, cinsler arasında içsel farklılıklar olduğu-- kavramına geri götürür. Erkekler "doğal olarak" baskıcı, kadınlar ise "doğal olarak" erkeklerden daha iyi olarak görülürler. Bu, insanlığın gelişmesi olasılığı için pek az umut barındırmaktadır.


SOSYALİST FEMİNİZM

Sosyalist feminizm, radikal feminizmin en iyi yanları ile kadınların ezilmesinin sınıfsal analizini birleştirerek bu sorunlarla ilgilenmeye girişmiştir.

Bu kuram, kadınların kendi hayat koşullarını özgürce belirleyebilmeleri için, hem sınıflı toplumun hem de toplumsal cinsiyet kurumunun ortadan kaldırılması gerektiğini savunur.

Ezilme, ataerkilliğin kapitalizm ile karşılıklı etkileşiminden kaynaklanır.

[Sosyalist feministler] ev ile işyeri arasındaki ikiliği [ing. dichotomy] reddederler, ve sınıflı toplumun bir bütün olarak sömürüsünün devamlılığı için eviçi emeğin oynadığı rolü vurgularlar.

İşçi sendikalarında veya sol kanat siyasi partilerde çalışan sosyalist feministler görebilirsiniz.


Marksizm ve feminizmin bu evliliği yürüyor mu?

Sorun kapitalizmin ekonomik bir sisteme, ataerkilliğin ise kültürel bir sisteme atıfta bulunuyor olmasıdır. Sosyalistler, kültürel sistemin ve --cinsiyetçilik ve ırkçılık gibi-- bunun dışavurumlarının kapitalizmin ekonomik sisteminden kaynaklandığına inanırlar. Ben kapitalizm ile ataerkilliğin yan yana işlediğini iddia etmenin zor olacağını düşünüyorum.


Sonuç

Bu feminist kuramları anlamak birkaç nedenden dolayı önemlidir.

İlk olarak, bu kadınların meseleleri bağlamında farklı grupların benimsedikleri taktikleri anlamamıza yardım edecektir. Örneğin, Kürtaj Referandumu sırasında ortalıkta her bakıştan gruplar vardı.

Sekizinci Düzenlemenin Kaldırılması Kampanyası'nda [gözlenen] medya ve lobici politikacılar üzerine yapılan vurgu liberal bakıştan kaynaklanmaktaydı. Önergelerin geçirilmesi için işçi sendikaları içinde çalışanlar, genellikle geleneksel Marksist bakışa sahiptiler. Erkeklerden ayrı olarak örgütlenen Women's Coalition [Kadınlar Koalisyonu] radikal bakıştandı. DAIC, sosyalist feminist bakışa en yakın olan gruptu.

İkinci olarak, bu kuramları anlamak feministler tarafından ortaya atılan farklı argümanları anlamamıza yardımcı olur. Sosyalistlerle tartışırken sosyalizm içindeki farklılıkları anlamak nasıl gerekirse, feminizm içindeki farklılıkları bilmek de bütüncül bir tartışma yapabilmemize ve kendi politikamızın onlarınkinden gerçek farklılıklarını keşfetmemize yardımcı olur.

Üçüncü olarak, feminist kuramı anlamak kadınların ezilmesi alanında kendi politikamızı geliştirmemizde bize yardımcı olacaktır. Radikal feministlerin kadınların eviçi çalışmasına dair analizi, cinsler arasındaki eşitlik üzerine yapılan tüm tartışmaya yapılmış önemli bir katkıdır. Anarşistlerin kişisel özgürlüğe olan inançları, ihmal edilmiş bu alanı kendi politikamız içine dahil etmemize olanak tanır. Anarşistler olarak, bizler kadınların evde, işyerinde ve Devlet tarafından ezilmesine karşı çıkıyoruz.


Siz Feminizm ve Anarşizm ilişkisi hakkında neler düşünüyorsunuz?

troçki

anarşizmin , bireysel anarşizm yerine , komünal bir anarşi olmasından yanayım ..bireysel davranışlar pek de olumlu sonuçlar vermiyor !!örgütsülük işte kısaca !!örgütlü bir komünal anarşi tabiki destek görecektir !!ama bunu yaparken de marksist bir yaklaşımla yapmalıdır ..

feminiz ise ,erkek egemen sınıflarda ve toplumlar elbetteki desteklenmeli , ancak bu da öncelik olarak her bakımdan ezilen ,iş yerinde patron tarafından , evinde kocası tarafından sömürülen kadınlardan yana olmalıdır !!yoksa burjuva kadınları açısından düşünülüp , sadece kocalarıyla aynı haklara gelme anlamında değildir !!

bu konuda clara zetkin örnek gösterilmesi gereken bir kişiliktir !!

Makarenko

Liberal feminizm,kadınların kamu ve parlemanto alanında seçme-seçilme ve yöntem geliştirebilme hakkı noktasında erkeklerle eşit haklara sahip olmanın var olan eşitsizliği ortadan kaldırabileceğini savunuyor.

Bana ters gelen iki belirgin nokta var burada..

Ortaya atılan bu feminist kuram,geçmişten bu yana yerleşmiş olan eşitsizliği göz ardı ederek pozitif ayrımcılık ilkesinin önemini vurgulayamadan yaşanacak olan bir eşitlenme sürecinden bahsediyor.
Yani,kadınların kamu ve iş yaşamında yer edinimlerinin kimler elinde organize edileceği ve sağlanacak olan dönüşümün "bilinçli kadınlar" öncülüğünde yapılsa bile,diğer kadınların neden "aynı kadın" kimlikleriyle "bilinçli kadın" gibi bir sınıflamaya maruz kalarak bu mücadelenin dışında kaldıkları noktasında çözüm yolu geliştirememiş..

İkinci nokta;toplum alanlarında hakim ve patron kadın sayısının çoğalmasıyla eşitliğin sağlanabileceği düşüncesi..

Benim zihniyetim dişi bir iktidarın,kadın milletvekillerinin,başbakanlarının çok olmasını bir ilerleme olarak değil,tersine bu alanlarda da gücü elinde tutan erkeğin konumuna yetişme çabası olarak görüyorum.
Ve ne dişi, ne de aterkil bir iktidar istiyorum.



Geleneksel Marksizm,liberalizmin dikkat çekemediği bir noktaya parmak basıyor fakat bunu da fazla yüzeysele indirgediğinden kaynaklı eksik kalıyor.

Sınıflı toplumdaki kadının ekonomik ezilmesi ve kadının aile içersinde hapsedildiği konuma dikkat çekmesi önemlidir.Ancak,sınıflı bir toplumda erkek ve kadın eşitliğinin sağlanamayacağı düşüncesine sığınıp,bu sorunu devrimden sonraya atmak çok büyük bir hatadır.Ki böyle ilerleyen bir devrimin geçtiği süreçler de,devrimin yapılanması da erkek elinde gerçekleşeceğinden, kazanılan zaferdeki kupa da,yeni toplumsal yaşantıda erkeğin elinde olacaktır.


Radikal feminizm bu anlamda Marksizme bir açılım kazandırıyor fakat Marksizmin bence haklı olan tespitlerini de kabul etmiyor.

Tüm erkeklerin,ne kadar çabalarsa çabalasınlar kadınların ezilmesine fayda sağladıkları bir gerçektir.Ve sınıflı toplum yapısı yok edildikten sonra da bu sorunun çözülmeyeceği gerçeği.Ancak bunun erkeğin erkek,kadının da kadın olmasından kaynaklı yaşanan doğal bir süreç olduğunu söylemek,örgütlenmenin bile boşa olduğunu söylettirecek kadar umutsuz bir yaklaşımdır.

Yapılması gereken sosyalist bir devrimi beklemek değil,kadın devriminin sürecini şu dakkadan başlatmaktır.Ve bağımsız kadın hareketiyle örgütlenilmeli ancak; kadınların kişisel tercihleri,bireysel yaşantıları ezber dayanışma ilişkilerine indigenmemelidir.

Ataerkillikle kapitalizmin birbirini desteklediği bir gerçektir.Bu açıdan sosyalist feministlerin tespiti doğru fakat çözüm yolları eksiktir.Çünkü erkekle savaşımın alanları çıkış noktasına indirgenemeyecek kadar yayılmıştır bugün.

Sosyalist feministler çözüm yolu geliştirirken,sosyalist mücadelenin içindeki erkek egemen yapının varlığıyla da mücadele ettiklerinden kaynaklı bağımsız bir mücadele alanı oluştururlar ve pozitif ayrımcılık ilkesini araç edinirler.Bu,benim de desteklediğim bir yoldur.
Ancak ahlak,kültür adı ile topluma yerleşen erkek ve kadın rollerinin bu yöntemle çözülmesi ya çok zaman ister ya da çözülemez.

Anarka feminizm kuramını incelediğimde bu noktanın ve bireysel özgürlüklerin altını çiziyordu.Anarşizmin kabul etmediği hiyerarşik ve iktidari yapının,toplumsal baskı aygıtlarının sosyalist bir devrimde var olması feminizmi içinde barındıran anarşizmle sürtüşüyor.Anarşizmdeki kadın hareketi herhangi bir iktidari yapı ve aygıtlarıyla mücadele etmekte sosyalist kadın hareketiyle ayrılıyor görünse de,iki ideolojideki kadın hareketi de aynı zamanda kendi iç örgütlenmesindeki erkek egemen yapıyla da savaşıyor ve ideolojik devrimlerini erkeğin ellerine bırakmadan bağımsız ilerliyor..

Penthesileia

Genel olarak yorumlarına kesinlikle katılıyorum. Buradan hareketle de bir çıkış ve açıkçası gerçek bir başlangıç noktası arayışına giriyorum.

Erkeksi tüm iktidarı yok sayan -her alanda- ve kadın olmakla sahip olduğu birikim kullanılarak başlatılacak bir kadın devrimi zaten içinde anarşiyi tümüyle barındırır.
Peki bu süreci başlatmak için nasıl bir toplumsal dayanışma ve örgütlülük yaratılabilir? Bugün daha çok liberal feminizmden hareket eden bir güruh var ve bu topluluğu anarşist bir harekete çekmek çok zor. Çünkü oyunu kurallarına göre oynayıp suya sabuna dokunmadan ve kadın olmaktan vazgeçip erkekleşerek dünya üzerinde bir yer ediniyorlar. Ve bu kafi görünüyor onlara.

Peki asıl hareketin içine nasıl çekilecekler?

Sosyalist düşünce aslında sürekli devrim düşüncesi içinde, zamana yayarak bir kadın hareketi başlatmayı umuyor fakat zaten devrimci bir ortama ulaşabilmek için bu hareketi başlatmak gerekiyor bir yerde..

Başlangıcı bile dehlizlerin içinde görünen bir yoldan bahsediyoruz şu halde. Bu noktayı bulmak için nasıl bir hazırlık yapılmalı?

Bu soru da genel tartışmaya dahil bir soru, başlıkla ulaşmak istediğim yer de burası aslında.

Makarenko

Kadın örgütlenmesini anarko feminist ya da sosyalist feminist bir düzlemde nasıl örgütleyebilirizden önce,insanların özellikle anarşizmi iyi anlamaları gerekiyor bence.Buna az birşey okumuş biri olarak ben de dahilim.Özellikle Türkiye'de anarşist hareket ideolojik anlamda da,pratik yaşamda da benim istediğim,bildiğim anarşizme yakın değil çünkü..

Bu yüzden önce Anarşizmi anlamak gerekir ki,feminist hareketteki anarşist tavır da doğru ve temiz bir şekilde örgütlenebilsin.

Teori bilmek önemlidir mesela,ancak bunu yaşama geçiremedikten sonra teori de sekteye uğratılmış olur.Günlük yaşamlarımıza bakalım bir.Kadın örgütleme sahalarımızda ya da bizimle birlikte yürüyen hemcinslerimizle diyaloglarımız nasıl?

Her insan içinde mevkinin yarattığı hazzı barındırır..Örgütlenmelerde bu gizli hiyerarşi kendisini gösteriyor.Bir süre sonra "kadınlarla dayanışma" sloganını atan biz kadınlar,gene ataerkil yapının dayattığı rollere kendimizi kaptırarak "dayanışma sloganını en güzel,en vurucu kim atıyor" yarışına giriyor ve mücadelenin saf yanını kirletiyoruz.

Her yeni alternatif,bir süre sonra ezber bir yapılanmaya kapılarak yavaş yavaş kirleniyor.
Bunun birincil nedeni alternatifin genel politik görüşünün hiyerarşik bir düzleme çekilmesi ya da bireylerin ben yarışına kapılması olabilir.Ki kadın hareketi içersinde buna rastlamak daha mümkündür,çünkü gerçmiş yaşantıların ağır yükünü,kirini sırtımızdan atabilmemiz çok güçtür.

Ben bu noktada sıkışıyorum ve çok ayrıntılı düşünülerek ilerlenmesi gerekildiğini düşünüyorum..

Penthesileia

Zaten ben de günlük yaşayışa bakarak oluşturulamamış/oluşturulamayan örgütlenmeden bahsediyorum. Bu günlük yaşantıda bile görünen ve teorik hayatta da kilitlenmelere yol açan incelenmemiş ve bireysel uğraşlarla kırılamayan noktalar var.

Dünyaya bakarak rahatlıkla söyleyebilirim ki bazı şeyleri aşabilmek için çok büyük çaba sarfetmek gerekiyor. Anarşizmi anlayabilmek için de belki, fakat bir yandan da anlatılmaya başlanması ve bilinçlenme sürecini hızlandıracak eylemlere geçilmesi gerekiyor.

Elbette bunun için öncelikle insanların harekete geçme isteği duymaları gerekir fakat bu isteğin hissedilmesi de rahatsızlıkların farkına varılmasıyla başlayabilir. Kimse hiçbir şeyin farkında değilken kemikleşmiş ortamlar ilgi bile çekmiyor.

“Feminist devinim bir devrimdir. Şimdi Simone de Beauvoir’in bir yazısı geldi aklıma. Feminizmi desteklemiş bir yazar olarak şöyle diyordu: “Biz feminizm sorununun dünyada ancak sosyalizmle ve kendiliğinden çözüme kavuşacağı kanısındaydık; ama dünyanın hiçbir yerinde gerçek anlamda bir sosyalist toplum kurulamadığı için, ben, kendi payıma bu umudu yitirdim.” Simone de beauvoir lafı “Lenin’in 'Ahçının Karısı'” öyküsüne getiriyor ama kızgınlığında haklı yan bulunsa bile, sosyalist bir toplumda bütün kadınların çalıştığı gerçeğini unutuyor. Yine de, tersten alırsak, şurası doğru: Kapitalist bir toplumda kadın-erkek eşitliğinin gerçekleşeceği düşünülemez. Bu yüzden, bu eşitliğin yine sosyalist ülkelerin gündeminde bulunması gerekir.

Feministlerin erkeklere çok ters gelecek çıkışları olacak elbet. Bunu doğal karşılamak gerek. Oysa kimi erkek, feminist kadını kadın olarak bile görmüyor. Kaç bin yıllık hükümdarlığının yıkılışını hissediyor da ondan. Bizim ülkemizde feminizmin başarı demeyelim, büyük etkenlik kazanması başka yerlere göre zor çünkü türk erkeği (aydını, yazarı bile) bir ayağını nice ileri bir noktaya atmış olursa olsun, öbürünü feodaliteden çekebilmiş değil. Ben demin kendimden söz ettim; ama, inan, düşüncem o yanda da, acaba başarabilir miyim feminist olmayı? Öyle kolay değil. Binlerce yıl kadınları ayrı bir yaratık olarak yetiştirmişiz. Onlara layık gördüğümüz işler, yalnız beden yapılarında değil, belki kafalarında da belirleyici bir rol oynamış. Sapho’nun kadın olmadığını söyleyebilecek kadar bencilliği ileri götüren erkekler çıkmış. Büyük bir kadın besteci, büyük bir kadın ressam niye çıkmamış? Biz çıkmasını istememişiz. Üstelik bunu da büyük ölçüde onlara kabul de ettirmişiz. Zulmün en büyüğü.

Feminizm demiyelim gel; çünkü feminizm sözü, bir hareketin adı olarak, o hareketin biçimiyle, şimdiye kadarki biçimiyle de sınırlı kalıyor. Kadının insanca hayata kavuşması, erkeklerin de öyle düşünmesiyle gerçekleşebilir. Bu da günümüzde pek kolay değil.”

Bunlar Cemal Süreya'nın sözleri.

troçki

bence de anarşizmi ya da feminizmi politik bir söylemle savunamadıktan sonra hiçbir anlamı olmuyor , tıpkı bireysel anarşist söylemler gibi havada uçuşup duruyor kelimeler ..anarşizm öncelikle yıkmak düşüncesin değil de farklı bir şeyler oluşturmak düşüncesinde olmalı ki bu da zaten yanında yıkılan bir şeyi getirecektir ..feminist düşünce de anarşizmle bu konuda oldukça benzer özellikler taşıyor gibi ..sistemin ağır baskısından , kültürel hiyerarşiden rahatsızlık duyuluyor sonuçta ..anarşistlerin kadınlardan şanslı yani , toplumun yapısına ayak uydurarak yaşayabilmeleridir ..ama o zaman da çelişki ortaya çıkıyor ..toplumun yapısına ayak uyduracaksan anarşistliğin nerde kalıyor !!ama hem kadın hem de anarşist olmak bu olumsuzluğu ikiye katlıyor gibi ..

Penthesileia

Anarşistlerin kadınlardan şanslı yanı mı? Yani anarşist olan insanların feminist olmayan kadınlar kısmı mı?
Yoksa, anarşist kadınlar da var yani, feminist olmayan..

Makarenko

"Feminizm demiyelim gel"

Kendisini,kuramlarını bilelim,eleştirelim ama bence de demiyelim..

Hala şurdan geçer diyemiyorum, en az kirlenmiş bir yolda ilerleyen kadın güruhunu görmek..

"Ne yapsakki"leri çoğaltıyor gene de böyle konuşmalar.

Zor be Penthesileia,ne desek sonu ona çıkıyor..

troçki

hayır ..bahsettiğim kadınlar ne anarşist ne de feminist ..burada bahsettiğim şey anarşistlerin ve kadınların toplumdaki statüleriyle ilgili ..feminizle ilintili olarak düşünmedim bunu ..kadınlar ve anarşistler !!bahsettiğim kadınlar toplumda sömürülmeye devam ederken ; anarşistlerden bazıları ( ki bunlar bireysel toplum dışı davranış sergileyen ancak bence anarşizmle ilgisi olmayanlar ..kendilerine anarşist diyorlar ..) kadınlardan daha şanslıdır !!..ve hem anarşist hem de kadın olmaktan kastım , dediğim gibi olayı ikiye katlıyor

Penthesileia

Anlayamadığım, bu anarşistler dediğin kimselerle karşılaştırma yaptığın kadınlarla ikisinin ilişkisi. Anarşistler ve kadınlar, yani bu anarşistler arasında hiç mi kadın yok? Anarşist erkeklerden mi bahsediyorsun? Yoksa anarşistler derken ve kadınlarla karşılaştırma yaparken bir cinsiyeti yok mu ettin?
Anarşistler (kadın ve erkek) ve hiç bir şey olmayan kadınlar mı bahsettiklerin?

troçki

..anarşistler (kadın erkek )..kadınlar ..(ev kadını , işçi )..

anarşistler ( toplumda baskı altında olan kesit )..kadınlar ( evde ve işyerlerinde baskı altında olan kesit )

bunun kadın anarşistlerle alakası yok ki ..anarşist olmayan ama toplumsal kültürün altında ezilen bir sürü kadın var ..

pavel

yaşasın kadın erkek eşitliği kahrolsun erkek egomanyası..

Penthesileia

Ben sadece "anarşistler ve kadınlar" söylemini itici buldum, o yüzden ısrarla sordum. Anarşistlerin içinde kadınlar ve erkekler var, bu şekilde ayırıp söyleyince sanki aralarında hiç kadın yokmuş gibi duruyor.

Tabi anarşist olmayıp da ezilen kadınlar var; ben de iyice vurgulu olarak göstermenin daha iyi olacağını düşünmüştüm..

Gıskın

niye bazen kadınlar erkeklere üstünlük kuruo...
kahrolsun hegomanyalar diek:D

troçki

neyse bu da önemli bir konu ancak ,yapılması gereken şey bu düşüncelerin bir politik platformda dile getirilmesi ..bunu da ancak sosyalist bir çizgide yapmak gerek !!tabi erkek egemenliği altında olmadan !!yani kadının haklarını korumak için de bir erkek görevli seçilmesi komikliğine gidilmeden !!

Penthesileia

Kadınlar erkeklere üstünlük mü kuruyor? Erkek sisteminin içinde mi?

Kadınların kurduğunu iddia ettiğin üstünlük nasıl bir şey? Erkeksi bir üstünlük mü? Rolleri değişmek gibi?

Bu da erkek egemenliğini doğrulayan en güvenilir kaynaklardan zaten.. "Üstünlük" fikrine ait çukurlar kazıp kimi zaman kadınları ama erinde gecinde hep erkekleri yerleştirmek.

troçki

güzel bi şakaydı

Penthesileia

Bahsettiğimiz çizgide zaten kadın haklarını korumak gibi bir görev ya da koruyucu bir önder seçilmesi gerekmeyecek sanırım. "Kadın hakları" dediğimizde yine başa dönmüş oluruz çünkü.

Gıskın

ama nedense anlaşılmadı