Görevimiz çok gizliydi. - Geyik Köşesi- Zamansız Tartışma Platform

ToutatiS · 16-11-06, 03:35 Çevrimdışı

Evet görevimiz çok gizliydi.
Belki herkes tarafından tahmin edilebilir fakat gizli kalması çok önemli olmasa da yapılması gereken bir görevdi. Gereken hazırlıklara beş dakika kala başladık. Fakat zaman o hain zaman o kadar iyiydi ki işinde bizi uyutuyor ve düşüncelere dalmamızı sağlıyordu. Gereken uyarıyı arkadaşım son saniyelerde verdi. Evden vaktinde çıkmak çok önemliydi. Bu görevi en son yaptığımızda, başarısız olmuştuk. Hem hüsranı unutturacak hem de gelecek için umut oluşturacak bu başarıya bir an önce ulaşmamız lazımdı. İçimizde her ne kadar şüphe olsa da inancımız tamdı. İnancımız ve de tecrübelerimiz başarıya ulaşmak için yol gösterici olacaktılar.
Evden tam güvenle çıktık. Yola koyulduk. Yolun yarısına daha gelmemişken başarının kaçacağını anlatan ses kulaklarımıza ulaştı. Kulak zarında gereken titreşim oluştuktan sonra beyine kadar yol alan o ses, beyinlerimizi ve sonrasında ayaklarımızı harekete geçirmişti. Başarıya doğru sesten kaçarak o müthiş sesi yakalamaya çalışıyorduk. Ondan kaçıyor ve ona ulaşmak için hareket ediyorduk. Önümüze çıkan dik merdivenler inancımızı kırsa da , güvenle ilerledik. İnanıyorduk ve başarmak zorundaydık. İlerledik. İlerledikçe güvenimiz arttı.
Nefes nefese kalmıştık. Ama koşuyorduk. Koşmaya devam etmemiz lazımdı. Bir yandan amaca ulaşacağımızı söyleyen umut ve beraberinde gelen mutlu son hayalleri ; bir yanda ise , hüsran ve kötü sonun getireceği yinelenen sonuçlar.

Şüpheyi iyi kullanırsanız sizi doğruya amacınıza götürebilir. Fakat şüpheyi olumsuz kullanırsanız , sonucuna katlanırsınız. Biz inandık ve amacımıza ulaşmak için gereken güvene ulaştığımızda gereken sürati de yakalamıştık.
Fakat hedefe ulaşmak için hedefinde sizi istemesi gerekiyor. Yolun sonuna doğru yaklaştığımızda bunu da farketmiştik. Geriye kalan tek değişken hedefin bizi istemesi idi. Hedef bizi istemeliydi.
Hedefin bizi istemesi elimizde olan bir faktör değildi. Ama hedef bizi istemeliydi. Ve ne oldu biliyor musunuz ? Hedefte bizi istedi. Yolun sonlarına doğru bunun farkına vardık. Başarıya ulaşmamıştık fakat ulaşacağımızdan emindik. Yolun sonuna geldiğimizde kesin başarının mutluluğunun yanında şoföre teşekkür etmeyi de unutmadık. Çünkü o; otobüs yanımızdan geçerken bizi farketmiş ve durağa koştuğumuzu görüp otobüsü bekletmişti

16-11-06, 03:35 Çevrimdışı	#1
Cezalı Üye ToutatiS Genel Mesajlar: 3.043 Teşekkür etti: 1.033 Teşekkür edildi: 1.378 RepForum Gücü: 0 Forum Puanı:8929	Görevimiz çok gizliydi. Evet görevimiz çok gizliydi. Belki herkes tarafından tahmin edilebilir fakat gizli kalması çok önemli olmasa da yapılması gereken bir görevdi. Gereken hazırlıklara beş dakika kala başladık. Fakat zaman o hain zaman o kadar iyiydi ki işinde bizi uyutuyor ve düşüncelere dalmamızı sağlıyordu. Gereken uyarıyı arkadaşım son saniyelerde verdi. Evden vaktinde çıkmak çok önemliydi. Bu görevi en son yaptığımızda, başarısız olmuştuk. Hem hüsranı unutturacak hem de gelecek için umut oluşturacak bu başarıya bir an önce ulaşmamız lazımdı. İçimizde her ne kadar şüphe olsa da inancımız tamdı. İnancımız ve de tecrübelerimiz başarıya ulaşmak için yol gösterici olacaktılar. Evden tam güvenle çıktık. Yola koyulduk. Yolun yarısına daha gelmemişken başarının kaçacağını anlatan ses kulaklarımıza ulaştı. Kulak zarında gereken titreşim oluştuktan sonra beyine kadar yol alan o ses, beyinlerimizi ve sonrasında ayaklarımızı harekete geçirmişti. Başarıya doğru sesten kaçarak o müthiş sesi yakalamaya çalışıyorduk. Ondan kaçıyor ve ona ulaşmak için hareket ediyorduk. Önümüze çıkan dik merdivenler inancımızı kırsa da , güvenle ilerledik. İnanıyorduk ve başarmak zorundaydık. İlerledik. İlerledikçe güvenimiz arttı. Nefes nefese kalmıştık. Ama koşuyorduk. Koşmaya devam etmemiz lazımdı. Bir yandan amaca ulaşacağımızı söyleyen umut ve beraberinde gelen mutlu son hayalleri ; bir yanda ise , hüsran ve kötü sonun getireceği yinelenen sonuçlar. Şüpheyi iyi kullanırsanız sizi doğruya amacınıza götürebilir. Fakat şüpheyi olumsuz kullanırsanız , sonucuna katlanırsınız. Biz inandık ve amacımıza ulaşmak için gereken güvene ulaştığımızda gereken sürati de yakalamıştık. Fakat hedefe ulaşmak için hedefinde sizi istemesi gerekiyor. Yolun sonuna doğru yaklaştığımızda bunu da farketmiştik. Geriye kalan tek değişken hedefin bizi istemesi idi. Hedef bizi istemeliydi. Hedefin bizi istemesi elimizde olan bir faktör değildi. Ama hedef bizi istemeliydi. Ve ne oldu biliyor musunuz ? Hedefte bizi istedi. Yolun sonlarına doğru bunun farkına vardık. Başarıya ulaşmamıştık fakat ulaşacağımızdan emindik. Yolun sonuna geldiğimizde kesin başarının mutluluğunun yanında şoföre teşekkür etmeyi de unutmadık. Çünkü o; otobüs yanımızdan geçerken bizi farketmiş ve durağa koştuğumuzu görüp otobüsü bekletmişti

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder