Haydi Öğretmenim! Yeteneğimi Ortaya Çıkar - Forum Dersanesi- Zamansız Tartışma Platform

And · 31-03-08, 02:16 Çevrimdışı

Urfa’da Oxford vardı da biz mi gitmedik?
İbrahim Tatlıses

Dünyanın büyük adamları, okullarının en büyük öğrencileri değildi. Çoğu zaman en büyük okulları bitirenler de hayatın büyük adamları olmamışlardır.
Abraham Lincoln

Yaşadığımız bin yıl kesinlikle yeteneklerin bin yılıdır. Günümüzde ülkeler barındırdıkları beyinlerin yetenekleri kadar güçlüdür. Şirketler de sahip olduğu yetenekli çalışanlar kadar güçlüdür. İnsanoğlunun sahip olduğu yetenek hiç bir zaman günümüzdeki kadar önem kazanmadı. John Steinbeck: “Hiçbir yeteneği olmayan insanlardan her şey beklenir.” diyerek yeteneği olmayan kişilerin her türlü fenalığı yapabileceğini ifade eder. Peki, okullarımız ne kadar öğrencilerin yeteneklerini ortaya çıkara biliyor? Bu sorun sadece ülkemizin bir problemi değil, dünyadaki tüm ülkelerin temel problemidir. Dünya döndükçe de bu soruyu eğitim kurumları her zaman sorgulayacaklar. Acaba okullar öğrencilerinde var olan yetenekleri ortaya çıkarabiliyor mu? Bilinen bir gerçek var ki keşfedilmeyen yetenek ortaya çıkamaz ve geliştirilmeyen yetenek ölür. Maalesef okul sıraları geliştirilemeyip ölen yeteneklerle dolu… Başarıyı yakalayanlar hakkında öğretmenlerinin söylemiş olduğu söyler tarih sayfalarında hüzünlü bir hikâye olarak kaldı.

Eğitimciler olarak temel felsefemizin erdemli toplum yetiştirmek olduğunu düşünürsek, öğrencilerimizin içindeki yeteneği ortaya çıkartmalıyız. Üzülerek söylemeliyim ki bizler olumsuz eleştiriler altında yetiştik. Ailede, okulda ve toplumda olumsuz eleştirilerle yetiştiğimiz için çoğu kez başaramayacağımıza inandırıldık. Bu sebeple bunun acısını çok kötü yaşadığımızdan, öğrencilerimizin yeteneğini keşfederek ve öğrencilerimize doğru yönde rehberlik ederek yetiştirmeliyiz. Bu ülkede maalesef üniversite sınavında çok iyi puan almasına rağmen tercih ettiği mesleklerin ne iş yaptığını bilmeden tercih yapan öğrenciler var. İsfohani; ‘İnsanların yetenekleri yeraltındaki su gibidir, ondan yararlanabilmek için toprağın kazılmasına ihtiyaç vardır.’ diyerek öğretmenlere adeta bu yönde ışık tutar.
Başarılı öğretmenin, sıradan öğretmenden en önemli farkı öğrencilerinin içinde saklı bulunan yetenekleri ortaya çıkarabilmesidir. Acaba öğrencilerimizden kaçının yeteneğini fark edip onları yeteneklerine göre yetiştirebiliyoruz. Acaba kaç öğrencimiz sayemizde yeteneğini fark etti? Kaç öğrencimiz için hayatında kilometre taşıyız? Kaçının geleceğinde yardımcı oluyoruz? Ya da kaçının hayatında en önemli bir engeliz? Durup düşünmeliyiz. Bir öğrencimizin yetenekleri sayesinde bir yerlere getirmek nasıl mükemmel bir duyguysa onun karsında bir engel olup da yeteneklerini öldürmekte bir suçtur. Ve bence bu cehennemlik bir suçtur. Peki, sizce okullarımız dünyada ki tüm okullar da dâhil; Bill Gates’ten daha iyi bilgisayar dâhisi çıkarabilir mi? Edison’dan daha iyi bir mühendis yetiştirebilir mi?Mendel’den daha iyi bir genetik mühendisi yetiştirebilir mi?Beethoven’dan daha iyi bir müzisyen yetiştirebilir mi?Gelin hep beraber başarıyı yakalayanlar ve öğretmenlerinin onlar hakkında ne söylediklerine dair bir yolculuk yapalım.

Vizontele TUUba filminde Yılmaz Erdoğan daha filmin başında edebiyat öğretmenine bir gönderme yapıyor. Öğrencilik yıllarında Edebiyat dersinde kompozisyon yazamayan ve edebiyat öğretmeninden Yılmaz Erdoğan azar işitmiş aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen filmin senaristi ve başrol oyuncusu Yılmaz Erdoğan ‘Öğrencilik zamanımda bana kompozisyon yazamaz demiştin peki şimdi ne düşünüyorsun?’ diye öğretmenine göndermesini yapmıştır. Ve Vizontele Türk sinemasında toplamış olduğu hâsılat ve izleyici bakımından çok önemli bir kilometre taşı olmuştur.

Michigan Port Huran İlkokulu öğretmeni, ailesinin başarısız olduğu gerekçesiyle okuldan aldığı öğrencisi Thomas Alva Edison için ‘O beyinsiz bir çocuk ve hiçbir işte başarılı olamaz’ demişti. Fakat Edison elektrik ampulü başta olmak üzere insanlığın hayatını kolaylaştıracak icatları nedeniyle tarih boyunca unutulmayacak bilim adamları listesine adını yazdırmayı başardı.
Jonathan Swith, Trinity College’da disiplin suçu işledi için kınama cezası almış ve ancak özel müsaade ile kolejden mezun olabilmişti. Fakat Jonathan Swith, dünyanın en büyük yergi yazarlarından biri olmuştu. Gulliver’in Gezileri ve Basit Teklif eserleridir.
Orlive Wright, yaramazlıktan dolayı okuduğu okulun altıncı sınıfından kovulmuştu. Fakat Orlive Wright, 1903 yılında erkek kardeşi ile birlikte dünyanın ilk güç kaynaklı uçağını icat etti.
Bill Gates, 1975 yılında Harvard Üniversitesi’nden atılmıştı. Fakat aynı yıl Gates, Paul Allen ile birlikte Microsoft Firması’nı kurdu. Bill Gates, mikro bilgisayarları çalıştıran ilk yazılımı tasarladı ve dünyanın en zengin iş adamı oldu.
Cemal Abdül Nasır, öğrencilik zamanlarında Mısır’ı kontrol altına tutan İngilizlere karşı yapılan bir gösteriye katıldığı için liseden atılmıştı. Daha sonra okumakta olduğu hukuk fakültesinden ayrıldı. Fakat Nasır, 1956 yılında Mısır devlet başkanı seçildi.

Elvis Presley’in Memphis Tennessee- L.C. Humes Lisesi’ndeki müzik öğretmeni, ona zayıf notu vermiş ve ‘sen hiçbir zaman şarkı söyleyemezsin’ demişti. Fakat Presley, 1977’deki ölümünden önce, 600 milyondan fazla albüm ve single satarak Rock’n Roll kralı oldu.
Henry Ford II, (Henry Ford’un torunu) Thomas Hardy’nin romanları üzerine sınav kâğıdı hazırlaması için bir öğrenciye para verdiği için Yale Üniversitesi’nden atılmıştır. Fakat Henry Ford II, 1945 yılında Ford Motorları fabrikasının başkanı oldu ve iflasın eşiğindeki şirketi kar eden bir yatırıma dönüştürdü.
John F. Kennedy, Connecticut’taki hazırlık okulu olan Canterbury’de futbol takımına girememiş ve Chote Akademisi’nde Latince’den kalmıştı. Harvard’daki ilk senesinde sınıf başkanlığı seçimini kaybetmiş, ikinci senesinde öğrenci konseyine girememiş ve Stanford Üniversitesi ticaret okulundan ayrılmıştı. John F. Kennedy 1946’da Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi’ne, 1952’de Amerika Birleşik Devletleri Senatosu’na seçildi. Ve 1960 yılında da Amerika Birleşik Devletleri’nin 35. Başkanı seçildi.
James Fenimore Cooper, ilk senesinde yaptığı bir dizi muziplik sonucunda Yale Üniversitesi’nden atılmıştı. Fakat James Fenimore Cooper, dünyaca ün kazanan ilk Amerikalı yazar oldu. Son Mohikan isimli eserinin de içinde bulunduğu Uzun Süren Hikâyeleri yazdı.

Michael Jordan, daha ikinci sınıf öğrencisi olduğu için lisenin önde gelen futbol takımından uzaklaştırılmıştı. Fakat aynı Michael Jordan daha sonraları dünya spor tarihinin en büyük basketbol oyuncularından biri oldu.
Charles Lindbergh, Wisconsin Üniversitesi’nden, ikinci sınıftayken atılmış. Charles Lindbergh, 1927 yılında Atlantik Okyanusu’nu tek başına, hiç durmadan uçarak geçen ilk insan oldu.
Charles Conrad, haylaz bir çocuk olarak bilindiği için prestiji yüksek bir erkek okulu olan Haverford’dan atılmıştı. Fakat 1969 yılında, Apollo 12’nin kumandanı olarak Charles Conrad, Ay’da yürüyen üçüncü astronot oldu.
Bernard Shaw, yalnızca beş sene okula gitmiş olmasına rağmen, öylesine güçlü bir yazar olmuştur ki; 1925’te Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüştür. Gregor Mendel, gençliğinde üniversiteye kabul edilmemişti. Daha sonrada Viyana Üniversitesi’ne girse de, oradan da mezun olmadan ayrıldı. Profesörlerden biri onun hakkında şöyle yazmıştı: “Mendel’de, bir bilim adamı için gerekli olan berrak düşünebilme yeteneği yok”.Fakat Mendel genetik biliminin kurucusu olmuştur. Münih’teki ilkokul öğretmeni; ünlü fizik bilgini Albert Einstein’e hiçbir işe yaramayacağını söylemişti. Fakat bu durum onun ‘İzafiyet Teorisini’ ortaya koymasını engellememişti.
Enrico Caruso’nun ilk müzik öğretmeni: ‘Senin sesin pencere kenarından gelen rüzgarın ıslık çalmasına benziyor.’ diyerek ona ders vermeyi reddetmişti. Fakat Enrico Caruso İtalya’nın en büyük tenörlerinden biri olmuştur.
George Westinghouse, yaşıtlarına göre yeteneksiz, çalışmayı sevmeyen biri olduğu gerekçesiyle okuduğu kolejden uzaklaştırılmıştı. Fakat 20 yaşına gelmeden buharlı motor çarkının patentini aldı. 400 den fazla icat yaparak bir sanayi imparatorluğuna ulaştı.
Savaş ve Barış adlı romanın yazarı Tolstoy, içinde öğrenme isteği olmadığı gerekçesiyle kolejden atılmıştı. Fakat Tolstoy dünya klasiklerine girmeyi başaran bir eser verdi.
Müzik öğretmeni, Beethoven hakkında “ Müzisyen olamaz.” dedi. Fakat Beethoven müzikte yeni bir çığır açtı.
Yukarıdaki örnekler göstermektedir ki; bu kahramanlar öğretmenlerini büyük bir zevkle yanıltmışlardır. Peki ya tarihe geçemeyen başarılar, ya kırılan hevesler, geliştirilemeyen yetenekler… İşte bunu biz eğitimcilerin düşünüp tartışması gerekmektedir.

Amerikan üniversitelerinde bir âdet var. Her yıl, her üniversite kendi alanında çok sivrilmiş ama mutlaka akademik hayattan gelmesi de gerekmeyen bir önemli ismi mezuniyet konuşması yapmak, yeni mezunlara çeşitli öğütler vermek üzere davet ediyor. 2000 yılında, ünlü Yale Üniversitesi'nde yapılan mezuniyet töreninde konuşmak üzere davet edilen Oracle bilgisayar şirketinin kurucusu ve genel müdürü Larry Ellison'un şaşırtıcı, hatta şok edici konuşma yaptı. Bu ilginç konuşmayla yazımı bitiriyorum."Yale Üniversitesi mezunları, daha önce böyle bir giriş görmediğiniz için özür dilerim ama benim için bir şey yapmanızı istiyorum. Lütfen, etrafınıza iyi bir bakın. Solunuzdaki sınıf arkadaşınıza bir bakın. Sonra sağınızdaki sınıf arkadaşınıza bir bakın. Ve şimdi şunu aklınıza koyun: Bundan beş yıl sonra, on yıl sonra, hatta otuz yıl sonra, solunuzdaki kişi hiçbir şeyi başaramamış olacak. Sağınızdaki kişi de aslında hiçbir şey başaramamış olacak. Ve siz, ortadaki? Ne bekliyorsunuz? Siz de başaramayacaksınız. Başaramayacaksınız. Aslında bugün şöyle bir etrafıma baktığımda parlak gelecek için yüzlerce umut ışığı göremiyorum. Yüzlerce değişik endüstride liderliği ele alacak kişiler de göremiyorum. Görebildiğim tek şey, geleceği başarısızlıktan başka bir şey olmayacak yüzlerce insan. O kadar. Sinirlendiniz. Bu anlaşılabilir bir şey. Ben, Lawrence 'Larry' Ellison üniversite terk, kim oluyorum ve bu yetkiyi nerden alıyorum ki, ülkenin en prestijli yükseköğrenim kurumunun bu yılki mezunlarına böyle şeyler söyleyebiliyorum? Bu yetkiyi nereden aldığımı söyleyeyim: Çünkü ben, Lawrence 'Larry' Ellison, üniversite terk ve dünyanın en zengin ikinci adamıyım. Siz değilsiniz. Çünkü Bill Gates, o da üniversite terk ve dünyanın -şimdilik- en zengin adamı. Siz değilsiniz. Çünkü Paul Allen, o da üniversite terk ve dünyanın en zengin üçüncü adamı. Siz değilsiniz. Başka örnekler de var. Mesela Michael Dell, o listede 9 numara ve yukarı doğru hızla tırmanıyor, o da üniversite terk. Ve siz o listede hâlâ yoksunuz. Hımmm... Şimdi çok kızdınız. Bu da anlaşılabilir. O halde biraz da egolarınızı okşamama izin verin. Pek çoğunuz burada dört ya da beş yıl eğitim gördünüz. Önünüzdeki yıllar için epey iyi bir eğitim aldınız, bilmeniz gereken pek çok

şeyi öğrendiniz. İyi çalışma alışkanlıkları edindiniz. Burada size o önünüzdeki yıllar boyunca yardımcı olacak bir sürü insan tanıdınız, onlarla bağlantı kurdunuz. Ve hayat boyunca yanınızdan ayrılmayacak bir kelimeyle güçlü bir ilişkiniz oldu burada: Terapi. Bunların hepsi güzel şeyler. Ama gerçekte, o kurduğunuz arkadaşlık bağlantılarına fena halde ihtiyacınız olacak. O çalışma alışkanlığına ve 'terapi'ye de ihtiyaç duyacaksınız hayat boyu. İhtiyacınız olacak, çünkü üniversiteyi terk etmediniz. Dolayısıyla asla dünyanın en zengin insanları arasına katılamayacaksınız. Elbette, belki de listeye 10 ya da 11. sıradan, Microsoft yöneticisi Steve Ballmer gibi, girebilirsiniz. Ama herhalde onun kimin için çalıştığını söylememe gerek yok, değil mi? Sadece kayda geçsin diye söylüyorum, o da zaten master sınıfından terk. Biraz geç kalmış anlayacağınız. Son olarak, herhalde bazılarınız ya da umarım bu konuşmadan sonra çoğunuz kendi kendinize soruyorsunuz: 'Yapabileceğim bir şey var mı? Bir umudum var mı?' Maalesef hayır. Çok geç kaldınız. İçinize çok şey dolduruldu, siz onlara bakıp çok şey bildiğinizi sanıyorsunuz. Artık 19 yaşında değilsiniz. Eveeet, şimdi gerçekten çok kızdınız. Bu anlaşılabilir bir şey. Belki de şu an, size bir umut ışığı vermenin, bir çıkış yolu göstermenin tam zamanıdır. Hayır, 2000 mezunları size değil. Siz kaybettiniz. Sizi, yılda 200 bin dolarlık komik maaş çeklerinizle baş başa bırakıyorum. Üstelik o maaş çekinin üstünde sizden birkaç yıl önce okulu terk etmiş birinin imzası olacağını söyleyerek. Öğütlerim size değil daha alt sınıfta okuyanlara. Size söylüyorum: Hemen ayrılın. Daha güçlü söyleyemem: Ayrılın. Hemen toplayın eşyalarınızı ve fikirlerinizi ve bir daha geri dönmeyin. Terk edin. Her şeye yeniden başlayın. Size söyleyebileceğim tek şey, o başınızdaki kepler ve kıyafetin sizi aynen şu güvenlik görevlilerinin beni kürsüden aşağı çektiği gibi aşağı çektiği..."Ellison o gün konuşmasını tamamlayamadı. Fakat eğitim kurumlarının öğrencilerindeki yetenekleri ortaya çıkaramaması her zaman tartışılacak bir konu olacaktır. Acaba biz eğitimciler öğrencilerimizin ne kadar yeteneğinin farkındayız?

M. Akif çakırer

31-03-08, 02:16 Çevrimdışı	#1
And Genel Mesajlar: 9.089 Teşekkür etti: 4.868 Teşekkür edildi: 9.295 RepForum Gücü: 500 Forum Puanı:92981	Haydi Öğretmenim! Yeteneğimi Ortaya Çıkar Urfa’da Oxford vardı da biz mi gitmedik? *İbrahim Tatlıses* Dünyanın büyük adamları, okullarının en büyük öğrencileri değildi. Çoğu zaman en büyük okulları bitirenler de hayatın büyük adamları olmamışlardır. Abraham Lincoln Yaşadığımız bin yıl kesinlikle yeteneklerin bin yılıdır. Günümüzde ülkeler barındırdıkları beyinlerin yetenekleri kadar güçlüdür. Şirketler de sahip olduğu yetenekli çalışanlar kadar güçlüdür. İnsanoğlunun sahip olduğu yetenek hiç bir zaman günümüzdeki kadar önem kazanmadı. John Steinbeck: “Hiçbir yeteneği olmayan insanlardan her şey beklenir.” diyerek yeteneği olmayan kişilerin her türlü fenalığı yapabileceğini ifade eder. Peki, okullarımız ne kadar öğrencilerin yeteneklerini ortaya çıkara biliyor? Bu sorun sadece ülkemizin bir problemi değil, dünyadaki tüm ülkelerin temel problemidir. Dünya döndükçe de bu soruyu eğitim kurumları her zaman sorgulayacaklar. Acaba okullar öğrencilerinde var olan yetenekleri ortaya çıkarabiliyor mu? Bilinen bir gerçek var ki keşfedilmeyen yetenek ortaya çıkamaz ve geliştirilmeyen yetenek ölür. Maalesef okul sıraları geliştirilemeyip ölen yeteneklerle dolu… Başarıyı yakalayanlar hakkında öğretmenlerinin söylemiş olduğu söyler tarih sayfalarında hüzünlü bir hikâye olarak kaldı. Eğitimciler olarak temel felsefemizin erdemli toplum yetiştirmek olduğunu düşünürsek, öğrencilerimizin içindeki yeteneği ortaya çıkartmalıyız. Üzülerek söylemeliyim ki bizler olumsuz eleştiriler altında yetiştik. Ailede, okulda ve toplumda olumsuz eleştirilerle yetiştiğimiz için çoğu kez başaramayacağımıza inandırıldık. Bu sebeple bunun acısını çok kötü yaşadığımızdan, öğrencilerimizin yeteneğini keşfederek ve öğrencilerimize doğru yönde rehberlik ederek yetiştirmeliyiz. Bu ülkede maalesef üniversite sınavında çok iyi puan almasına rağmen tercih ettiği mesleklerin ne iş yaptığını bilmeden tercih yapan öğrenciler var. İsfohani; ‘İnsanların yetenekleri yeraltındaki su gibidir, ondan yararlanabilmek için toprağın kazılmasına ihtiyaç vardır.’ diyerek öğretmenlere adeta bu yönde ışık tutar. Başarılı öğretmenin, sıradan öğretmenden en önemli farkı öğrencilerinin içinde saklı bulunan yetenekleri ortaya çıkarabilmesidir. Acaba öğrencilerimizden kaçının yeteneğini fark edip onları yeteneklerine göre yetiştirebiliyoruz. Acaba kaç öğrencimiz sayemizde yeteneğini fark etti? Kaç öğrencimiz için hayatında kilometre taşıyız? Kaçının geleceğinde yardımcı oluyoruz? Ya da kaçının hayatında en önemli bir engeliz? Durup düşünmeliyiz. Bir öğrencimizin yetenekleri sayesinde bir yerlere getirmek nasıl mükemmel bir duyguysa onun karsında bir engel olup da yeteneklerini öldürmekte bir suçtur. Ve bence bu cehennemlik bir suçtur. Peki, sizce okullarımız dünyada ki tüm okullar da dâhil; Bill Gates’ten daha iyi bilgisayar dâhisi çıkarabilir mi? Edison’dan daha iyi bir mühendis yetiştirebilir mi?Mendel’den daha iyi bir genetik mühendisi yetiştirebilir mi?Beethoven’dan daha iyi bir müzisyen yetiştirebilir mi?Gelin hep beraber başarıyı yakalayanlar ve öğretmenlerinin onlar hakkında ne söylediklerine dair bir yolculuk yapalım. Vizontele TUUba filminde Yılmaz Erdoğan daha filmin başında edebiyat öğretmenine bir gönderme yapıyor. Öğrencilik yıllarında Edebiyat dersinde kompozisyon yazamayan ve edebiyat öğretmeninden Yılmaz Erdoğan azar işitmiş aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen filmin senaristi ve başrol oyuncusu Yılmaz Erdoğan ‘Öğrencilik zamanımda bana kompozisyon yazamaz demiştin peki şimdi ne düşünüyorsun?’ diye öğretmenine göndermesini yapmıştır. Ve Vizontele Türk sinemasında toplamış olduğu hâsılat ve izleyici bakımından çok önemli bir kilometre taşı olmuştur. Michigan Port Huran İlkokulu öğretmeni, ailesinin başarısız olduğu gerekçesiyle okuldan aldığı öğrencisi Thomas Alva Edison için ‘O beyinsiz bir çocuk ve hiçbir işte başarılı olamaz’ demişti. Fakat Edison elektrik ampulü başta olmak üzere insanlığın hayatını kolaylaştıracak icatları nedeniyle tarih boyunca unutulmayacak bilim adamları listesine adını yazdırmayı başardı. Jonathan Swith, Trinity College’da disiplin suçu işledi için kınama cezası almış ve ancak özel müsaade ile kolejden mezun olabilmişti. Fakat Jonathan Swith, dünyanın en büyük yergi yazarlarından biri olmuştu. Gulliver’in Gezileri ve Basit Teklif eserleridir. Orlive Wright, yaramazlıktan dolayı okuduğu okulun altıncı sınıfından kovulmuştu. Fakat Orlive Wright, 1903 yılında erkek kardeşi ile birlikte dünyanın ilk güç kaynaklı uçağını icat etti. Bill Gates, 1975 yılında Harvard Üniversitesi’nden atılmıştı. Fakat aynı yıl Gates, Paul Allen ile birlikte Microsoft Firması’nı kurdu. Bill Gates, mikro bilgisayarları çalıştıran ilk yazılımı tasarladı ve dünyanın en zengin iş adamı oldu. Cemal Abdül Nasır, öğrencilik zamanlarında Mısır’ı kontrol altına tutan İngilizlere karşı yapılan bir gösteriye katıldığı için liseden atılmıştı. Daha sonra okumakta olduğu hukuk fakültesinden ayrıldı. Fakat Nasır, 1956 yılında Mısır devlet başkanı seçildi.Elvis Presley’in Memphis Tennessee- L.C. Humes Lisesi’ndeki müzik öğretmeni, ona zayıf notu vermiş ve ‘sen hiçbir zaman şarkı söyleyemezsin’ demişti. Fakat Presley, 1977’deki ölümünden önce, 600 milyondan fazla albüm ve single satarak Rock’n Roll kralı oldu. Henry Ford II, (Henry Ford’un torunu) Thomas Hardy’nin romanları üzerine sınav kâğıdı hazırlaması için bir öğrenciye para verdiği için Yale Üniversitesi’nden atılmıştır. Fakat Henry Ford II, 1945 yılında Ford Motorları fabrikasının başkanı oldu ve iflasın eşiğindeki şirketi kar eden bir yatırıma dönüştürdü. John F. Kennedy, Connecticut’taki hazırlık okulu olan Canterbury’de futbol takımına girememiş ve Chote Akademisi’nde Latince’den kalmıştı. Harvard’daki ilk senesinde sınıf başkanlığı seçimini kaybetmiş, ikinci senesinde öğrenci konseyine girememiş ve Stanford Üniversitesi ticaret okulundan ayrılmıştı. John F. Kennedy 1946’da Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi’ne, 1952’de Amerika Birleşik Devletleri Senatosu’na seçildi. Ve 1960 yılında da Amerika Birleşik Devletleri’nin 35. Başkanı seçildi. James Fenimore Cooper, ilk senesinde yaptığı bir dizi muziplik sonucunda Yale Üniversitesi’nden atılmıştı. Fakat James Fenimore Cooper, dünyaca ün kazanan ilk Amerikalı yazar oldu. Son Mohikan isimli eserinin de içinde bulunduğu Uzun Süren Hikâyeleri yazdı. Michael Jordan, daha ikinci sınıf öğrencisi olduğu için lisenin önde gelen futbol takımından uzaklaştırılmıştı. Fakat aynı Michael Jordan daha sonraları dünya spor tarihinin en büyük basketbol oyuncularından biri oldu. Charles Lindbergh, Wisconsin Üniversitesi’nden, ikinci sınıftayken atılmış. Charles Lindbergh, 1927 yılında Atlantik Okyanusu’nu tek başına, hiç durmadan uçarak geçen ilk insan oldu. Charles Conrad, haylaz bir çocuk olarak bilindiği için prestiji yüksek bir erkek okulu olan Haverford’dan atılmıştı. Fakat 1969 yılında, Apollo 12’nin kumandanı olarak Charles Conrad, Ay’da yürüyen üçüncü astronot oldu. Bernard Shaw, yalnızca beş sene okula gitmiş olmasına rağmen, öylesine güçlü bir yazar olmuştur ki; 1925’te Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüştür. Gregor Mendel, gençliğinde üniversiteye kabul edilmemişti. Daha sonrada Viyana Üniversitesi’ne girse de, oradan da mezun olmadan ayrıldı. Profesörlerden biri onun hakkında şöyle yazmıştı: “Mendel’de, bir bilim adamı için gerekli olan berrak düşünebilme yeteneği yok”.Fakat Mendel genetik biliminin kurucusu olmuştur. Münih’teki ilkokul öğretmeni; ünlü fizik bilgini Albert Einstein’e hiçbir işe yaramayacağını söylemişti. Fakat bu durum onun ‘İzafiyet Teorisini’ ortaya koymasını engellememişti. Enrico Caruso’nun ilk müzik öğretmeni: ‘Senin sesin pencere kenarından gelen rüzgarın ıslık çalmasına benziyor.’ diyerek ona ders vermeyi reddetmişti. Fakat Enrico Caruso İtalya’nın en büyük tenörlerinden biri olmuştur. George Westinghouse, yaşıtlarına göre yeteneksiz, çalışmayı sevmeyen biri olduğu gerekçesiyle okuduğu kolejden uzaklaştırılmıştı. Fakat 20 yaşına gelmeden buharlı motor çarkının patentini aldı. 400 den fazla icat yaparak bir sanayi imparatorluğuna ulaştı. Savaş ve Barış adlı romanın yazarı Tolstoy, içinde öğrenme isteği olmadığı gerekçesiyle kolejden atılmıştı. Fakat Tolstoy dünya klasiklerine girmeyi başaran bir eser verdi. Müzik öğretmeni, Beethoven hakkında “ Müzisyen olamaz.” dedi. Fakat Beethoven müzikte yeni bir çığır açtı. Yukarıdaki örnekler göstermektedir ki; bu kahramanlar öğretmenlerini büyük bir zevkle yanıltmışlardır. Peki ya tarihe geçemeyen başarılar, ya kırılan hevesler, geliştirilemeyen yetenekler… İşte bunu biz eğitimcilerin düşünüp tartışması gerekmektedir. Amerikan üniversitelerinde bir âdet var. Her yıl, her üniversite kendi alanında çok sivrilmiş ama mutlaka akademik hayattan gelmesi de gerekmeyen bir önemli ismi mezuniyet konuşması yapmak, yeni mezunlara çeşitli öğütler vermek üzere davet ediyor. 2000 yılında, ünlü Yale Üniversitesi'nde yapılan mezuniyet töreninde konuşmak üzere davet edilen Oracle bilgisayar şirketinin kurucusu ve genel müdürü Larry Ellison'un şaşırtıcı, hatta şok edici konuşma yaptı. Bu ilginç konuşmayla yazımı bitiriyorum."Yale Üniversitesi mezunları, daha önce böyle bir giriş görmediğiniz için özür dilerim ama benim için bir şey yapmanızı istiyorum. Lütfen, etrafınıza iyi bir bakın. Solunuzdaki sınıf arkadaşınıza bir bakın. Sonra sağınızdaki sınıf arkadaşınıza bir bakın. Ve şimdi şunu aklınıza koyun: Bundan beş yıl sonra, on yıl sonra, hatta otuz yıl sonra, solunuzdaki kişi hiçbir şeyi başaramamış olacak. Sağınızdaki kişi de aslında hiçbir şey başaramamış olacak. Ve siz, ortadaki? Ne bekliyorsunuz? Siz de başaramayacaksınız. Başaramayacaksınız. Aslında bugün şöyle bir etrafıma baktığımda parlak gelecek için yüzlerce umut ışığı göremiyorum. Yüzlerce değişik endüstride liderliği ele alacak kişiler de göremiyorum. Görebildiğim tek şey, geleceği başarısızlıktan başka bir şey olmayacak yüzlerce insan. O kadar. Sinirlendiniz. Bu anlaşılabilir bir şey. Ben, Lawrence 'Larry' Ellison üniversite terk, kim oluyorum ve bu yetkiyi nerden alıyorum ki, ülkenin en prestijli yükseköğrenim kurumunun bu yılki mezunlarına böyle şeyler söyleyebiliyorum? Bu yetkiyi nereden aldığımı söyleyeyim: Çünkü ben, Lawrence 'Larry' Ellison, üniversite terk ve dünyanın en zengin ikinci adamıyım. Siz değilsiniz. Çünkü Bill Gates, o da üniversite terk ve dünyanın -şimdilik- en zengin adamı. Siz değilsiniz. Çünkü Paul Allen, o da üniversite terk ve dünyanın en zengin üçüncü adamı. Siz değilsiniz. Başka örnekler de var. Mesela Michael Dell, o listede 9 numara ve yukarı doğru hızla tırmanıyor, o da üniversite terk. Ve siz o listede hâlâ yoksunuz. Hımmm... Şimdi çok kızdınız. Bu da anlaşılabilir. O halde biraz da egolarınızı okşamama izin verin. Pek çoğunuz burada dört ya da beş yıl eğitim gördünüz. Önünüzdeki yıllar için epey iyi bir eğitim aldınız, bilmeniz gereken pek çok şeyi öğrendiniz. İyi çalışma alışkanlıkları edindiniz. Burada size o önünüzdeki yıllar boyunca yardımcı olacak bir sürü insan tanıdınız, onlarla bağlantı kurdunuz. Ve hayat boyunca yanınızdan ayrılmayacak bir kelimeyle güçlü bir ilişkiniz oldu burada: Terapi. Bunların hepsi güzel şeyler. Ama gerçekte, o kurduğunuz arkadaşlık bağlantılarına fena halde ihtiyacınız olacak. O çalışma alışkanlığına ve 'terapi'ye de ihtiyaç duyacaksınız hayat boyu. İhtiyacınız olacak, çünkü üniversiteyi terk etmediniz. Dolayısıyla asla dünyanın en zengin insanları arasına katılamayacaksınız. Elbette, belki de listeye 10 ya da 11. sıradan, Microsoft yöneticisi Steve Ballmer gibi, girebilirsiniz. Ama herhalde onun kimin için çalıştığını söylememe gerek yok, değil mi? Sadece kayda geçsin diye söylüyorum, o da zaten master sınıfından terk. Biraz geç kalmış anlayacağınız. Son olarak, herhalde bazılarınız ya da umarım bu konuşmadan sonra çoğunuz kendi kendinize soruyorsunuz: 'Yapabileceğim bir şey var mı? Bir umudum var mı?' Maalesef hayır. Çok geç kaldınız. İçinize çok şey dolduruldu, siz onlara bakıp çok şey bildiğinizi sanıyorsunuz. Artık 19 yaşında değilsiniz. Eveeet, şimdi gerçekten çok kızdınız. Bu anlaşılabilir bir şey. Belki de şu an, size bir umut ışığı vermenin, bir çıkış yolu göstermenin tam zamanıdır. Hayır, 2000 mezunları size değil. Siz kaybettiniz. Sizi, yılda 200 bin dolarlık komik maaş çeklerinizle baş başa bırakıyorum. Üstelik o maaş çekinin üstünde sizden birkaç yıl önce okulu terk etmiş birinin imzası olacağını söyleyerek. Öğütlerim size değil daha alt sınıfta okuyanlara. Size söylüyorum: Hemen ayrılın. Daha güçlü söyleyemem: Ayrılın. Hemen toplayın eşyalarınızı ve fikirlerinizi ve bir daha geri dönmeyin. Terk edin. Her şeye yeniden başlayın. Size söyleyebileceğim tek şey, o başınızdaki kepler ve kıyafetin sizi aynen şu güvenlik görevlilerinin beni kürsüden aşağı çektiği gibi aşağı çektiği..."Ellison o gün konuşmasını tamamlayamadı. Fakat eğitim kurumlarının öğrencilerindeki yetenekleri ortaya çıkaramaması her zaman tartışılacak bir konu olacaktır. Acaba biz eğitimciler öğrencilerimizin ne kadar yeteneğinin farkındayız? M. Akif çakırer

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder