Sibel Yalçın - Yerli Biyografiler- Zamansız Tartışma Platform

ŞiYaR · 18-08-08, 09:26 Çevrimdışı

Sibel Yalçın'ın direnişi Ve Sibel Yalçın için direniş
11- 16 Haziran 1995

Sibel Yalçın 18'inde bir devrimciydi. Bir eylemin ardından yanındaki yoldaşlarıyla birlikte kuşatıldıklarında, ilk düşüncesi, yanındaki yoldaşlarının güvenliği oldu. Ölüm mangalarını üzerine çekerek yoldaşlarının kurtulmasını sağladı. Ancak ardından Okmeydanı'nda girdiği bir evde kendisi kuşatıldı. Ev sahiplerini dışarı çıkararak direnişini orada sürdürerek, orada kahramanlaşarak şehit düştü. Teslim olun çağrılarını "siz bizim teslim olduğumuzu nerede gördünüz" sözleriyle cevapladı.
18 yaşındaki bir genç kızın direnişi ve iradesi karşısında yenilmişti ölüm mangaları. Bunun "intikamını", Sibel Yalçın'ın cenazesini engelleyerek almaya kalkıştılar. İşte o zaman yeni bir direniş başladı.
Cenazenin verilmemesi üzerine 11 Haziran'da her yaştan, her meslekten yüzlerce Komutan Sibel'i sahiplenmek için cenaze evinin bulunduğu Yenibosna'daki Yeşilkent Sitesi'ne aktı.
Sibel'in ailesinin evinin balkonuna "Cenazemizi Vermiyorlar" pankartı asılırken sokak boyunca kortej halinde oturan insanların ellerinde Sibel'in resimleri dalgalanıyordu.
Akşam yaklaşık 1500 kişi, Adli Tıp'a doğru 40 otobüs ve minibüsten oluşan konvoyla yola çıktı. Yollara kurulan polis barikatlarına, bütün engellemelere rağmen konvoyun Adli Tıp'a gitmesi engellenemedi. Adli Tıp'tan "cenazenizi yarın alacaksınız" denmesi üzerine konvoy tekrar Yenibosna'ya döndü. Hava kararmaya başlarken sokağın her iki tarafı militanlar tarafından tutuldu. Herhangi bir saldırıya karşı taşlar toplanarak, sokak kenarlarına yığıldı.
Ertesi gün cenaze yine verilmeyince cenaze evinin penceresine "Cenazemizi Vermiyorlar" pankartı yeniden asıldı, "Cenazemizi Alacağız" sloganları yükseldi göğe. Böylece 6 gün gece ve gündüz sürecek direniş başlamış oldu. 12 Haziran'da mahallede yürüyüş yapıldı, balkondan yeni bir pankart sarkıtılmıştı o arada: "16'sında Direnişçi 18'inde Kahraman Sibel Yalçın"...
13 Haziran'da polisin panzerler ve çevik otolarıyla direniş bölgesine yöneldiğinin öğrenilmesi üzerine barikatlar güçlendirildi. Ancak polis saldırmaya cesaret edemedi ve vali yardımcısı görüşme talebinde bulundu. Görüşmede cenazenin Alibeyköy Mezarlığı'na gömülmesi kabul edilerek, direniş zaferle sonuçlandırıldı.
16 Haziran'da cenazesi alınan Sibel Yalçın, yoğun polis kordonu altında Alibeyköy Cemevi'ne getirildi. Halkın öfkesinden korkan polis cemevine ve kitleye yaklaşamazken çareyi Alibeyköy'ü kuşatmada buldu. Yenibosna'dan gelen iki otobüs durdurularak içindekiler gözaltına alındılar. Bunu duyan kitle yürüyüşü erteleyip, olacaklardan kendilerinin sorumlu olmayacaklarını bildirerek gözaltına alınanların serbest bırakılmasını istediler. Polis gözaltına alınanları serbest bırakmak zorunda kaldı. Binler sahipleniyordu işte Sibel'i.
Sibel Yalçın, saygı duruşundan sonra, hep bir ağızdan devrim andı içilerek toprağa verildi. Ne Sibel'i yenebilmişlerdi, ne Sibel'in sahiplenilmesini engelleyememişlerdi. Sibel destanı artık halkının ağzından hiç düşmeyecekti.

alıntı:yürüyüş

18-08-08, 09:26 Çevrimdışı	#1
Grup Lideri ŞiYaR Antikapitalistler Genel Mesajlar: 6.836 Teşekkür etti: 12.727 Teşekkür edildi: 7.855 RepForum Gücü: 142 Forum Puanı:58313 Ödüller:	Sibel Yalçın Sibel Yalçın'ın direnişi Ve Sibel Yalçın için direniş 11- 16 Haziran 1995 Sibel Yalçın 18'inde bir devrimciydi. Bir eylemin ardından yanındaki yoldaşlarıyla birlikte kuşatıldıklarında, ilk düşüncesi, yanındaki yoldaşlarının güvenliği oldu. Ölüm mangalarını üzerine çekerek yoldaşlarının kurtulmasını sağladı. Ancak ardından Okmeydanı'nda girdiği bir evde kendisi kuşatıldı. Ev sahiplerini dışarı çıkararak direnişini orada sürdürerek, orada kahramanlaşarak şehit düştü. Teslim olun çağrılarını "siz bizim teslim olduğumuzu nerede gördünüz" sözleriyle cevapladı. 18 yaşındaki bir genç kızın direnişi ve iradesi karşısında yenilmişti ölüm mangaları. Bunun "intikamını", Sibel Yalçın'ın cenazesini engelleyerek almaya kalkıştılar. İşte o zaman yeni bir direniş başladı. Cenazenin verilmemesi üzerine 11 Haziran'da her yaştan, her meslekten yüzlerce Komutan Sibel'i sahiplenmek için cenaze evinin bulunduğu Yenibosna'daki Yeşilkent Sitesi'ne aktı. Sibel'in ailesinin evinin balkonuna "Cenazemizi Vermiyorlar" pankartı asılırken sokak boyunca kortej halinde oturan insanların ellerinde Sibel'in resimleri dalgalanıyordu. Akşam yaklaşık 1500 kişi, Adli Tıp'a doğru 40 otobüs ve minibüsten oluşan konvoyla yola çıktı. Yollara kurulan polis barikatlarına, bütün engellemelere rağmen konvoyun Adli Tıp'a gitmesi engellenemedi. Adli Tıp'tan "cenazenizi yarın alacaksınız" denmesi üzerine konvoy tekrar Yenibosna'ya döndü. Hava kararmaya başlarken sokağın her iki tarafı militanlar tarafından tutuldu. Herhangi bir saldırıya karşı taşlar toplanarak, sokak kenarlarına yığıldı. Ertesi gün cenaze yine verilmeyince cenaze evinin penceresine "Cenazemizi Vermiyorlar" pankartı yeniden asıldı, "Cenazemizi Alacağız" sloganları yükseldi göğe. Böylece 6 gün gece ve gündüz sürecek direniş başlamış oldu. 12 Haziran'da mahallede yürüyüş yapıldı, balkondan yeni bir pankart sarkıtılmıştı o arada: "16'sında Direnişçi 18'inde Kahraman Sibel Yalçın"... 13 Haziran'da polisin panzerler ve çevik otolarıyla direniş bölgesine yöneldiğinin öğrenilmesi üzerine barikatlar güçlendirildi. Ancak polis saldırmaya cesaret edemedi ve vali yardımcısı görüşme talebinde bulundu. Görüşmede cenazenin Alibeyköy Mezarlığı'na gömülmesi kabul edilerek, direniş zaferle sonuçlandırıldı. 16 Haziran'da cenazesi alınan Sibel Yalçın, yoğun polis kordonu altında Alibeyköy Cemevi'ne getirildi. Halkın öfkesinden korkan polis cemevine ve kitleye yaklaşamazken çareyi Alibeyköy'ü kuşatmada buldu. Yenibosna'dan gelen iki otobüs durdurularak içindekiler gözaltına alındılar. Bunu duyan kitle yürüyüşü erteleyip, olacaklardan kendilerinin sorumlu olmayacaklarını bildirerek gözaltına alınanların serbest bırakılmasını istediler. Polis gözaltına alınanları serbest bırakmak zorunda kaldı. Binler sahipleniyordu işte Sibel'i. Sibel Yalçın, saygı duruşundan sonra, hep bir ağızdan devrim andı içilerek toprağa verildi. Ne Sibel'i yenebilmişlerdi, ne Sibel'in sahiplenilmesini engelleyememişlerdi. Sibel destanı artık halkının ağzından hiç düşmeyecekti. alıntı:yürüyüş TeDaRiKsİz YoLcU Sessiz Sakin Bir Yer Bulsam Koysam Başımı Yalnızlığıma... Konu ŞiYaR tarafından (18-08-08 Saat 09:30 ) de değiştirilmiştir..

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder