insanı şöyle bir ele alırsak , sanırım doğru olana ulaşacağız şimdi ..bu işe çocukluktan başlayabiliriz ..bebek dünyaya geldiğinde hiçbir şeyden haberi yok gibidir ..onun için sanki her şey yepyeni bir bilgidir ...sanki dünyaya geldiğinde hiçbir bilgisi yoktur ve yaşadıkları ve öğrendikleriyle bu boş levhayı doldurup aklına yerleştirmektedir ..zaman içinde büyüyen bebek ilk öğrendiklerini anne ve babasından ya da yakınındakilerden öğrenmektedir ..çocuk büyüdükçe bilgisi artmaktadır ..etrafında olup bitenlerden haberdardır ..tüm maddesel unsurlardan faydalanır sanki bilgisini artırmak için ..daha sonraları kitap okumak ilgisini çeker ..okuduğu her kitapta yeni şeyler öğrenir sanki , ama bazen de şu hisse kapılır , kitapta yazanlar benim de aklıma gelmişti der !!ve şüpheye düşer bilgi konusunda !!bilgi öğrenilerek elde ediliyorsa ; kitapta okuduğu şey neden onun daha önceden düşündüğü şeyle aynıdır ??

iyice büyüyen çocuk hayatın gerçekleriyle karşılaşınca , çocukluğunda doğru sandığı şeyleri şimdi tekrar düşünerek aklın süzgecinden geçirir!!ve çocukken ona anlatılanların çoğunun doğru bilgi olmadığını anlamaya başlar !!insanları incelemeye başlar sonra ..bir şey ya ''A'' dır ya da değildir !! mantığı ona doğru gelmektedir artık !!ancak etrafındaki insanları incelemeyi sürdürdükçe herkesin farklı doğrular söylediğini görür ..ve sonunda der ki :
şimdiye kadar bana doğru gelenler artık doğru gelmiyor !!şimdi bana doğru gelenler ; başkaları tarafından doğru olmamakta yargılanıyor !!yoksa doğru buralarda yok mu ??
belki de en doğru olan şey !!içimizden geleni yapmaktır !!doğru ya da yanlış